Waarom deze wet?
Het huidige systeem van servicekosten schiet tekort in transparantie en leidt regelmatig tot geschillen tussen huurders en verhuurders. Verhuurders belasten uiteenlopende kosten door als servicekosten, terwijl huurders vaak niet weten waar zij op kunnen rekenen en welke kosten eigenlijk in rekenig worden gebracht. De wet modernisering servicekosten wijzigt dit systeem van servicekosten zoals geregeld in boek 7 van het Burgerlijk Wetboek en het Besluit Servicekosten. Het doel is daarmee helder: meer transparantie en meer rechtszekerheid.
Wat verandert er?
Een limitatieve lijst van toegestane servicekosten
De belangrijkste wijziging is de introductie van een limitatieve lijst van servicekosten. Alleen kosten die vallen onder de in het gewijzigde Besluit Servicekosten opgenomen categorieën mogen nog als servicekosten worden aangemerkt. Toegestane categorieën zijn:
- Levering van warmte, elektriciteit, gas en water;
- Roerende zaken;
- Kleine herstellingen;
- Diensten in het kader van toezicht, beveiliging en afvalverwerking;
- Signaallevering (zoals internet en televisie);
- Verzekeringen;
- Administratiekosten.
Kosten die niet op deze lijst staan, mogen niet langer als servicekosten worden doorbelast. Wil je als verhuurder bepaalde kosten toch in rekening brengen? Dan moeten deze via een separate overeenkomst worden aangeboden. Het samenvoegen van zulke kosten in de servicekosten is straks dus niet meer toegestaan.
Alleen voor nieuwe huurovereenkomsten
Het is belangrijk om te weten dat de nieuwe regels uitsluitend gelden voor huurovereenkomsten die worden gesloten op of ná 1 januari 2027. Voor bestaande huurovereenkomsten blijft het oude recht van toepassing. Dit biedt verhuurders de ruimte om hun werkwijze tijdig aan te passen, maar maakt het ook noodzakelijk om een duidelijk onderscheid te maken tussen de ‘oude’ en de ‘nieuwe’ portefeuille.
Wat betekent dit voor de praktijk?
De introductie van de limitatieve lijst dwingt verhuurders om kritisch naar hun huidige servicekostenstructuur te kijken. Niet alle kosten die nu worden doorbelast, zullen onder de nieuwe regels nog als servicekostenpost kwalificeren. Denk bijvoorbeeld aan kosten voor bepaalde aanvullende diensten of beheerkosten die momenteel gemakshalve worden meegenomen in de servicekostenopgave. Wie dit niet tijdig regelt, loopt het risico op discussies met huurders en mogelijke terugvorderingsaanspraken.
Conclusie
De Wet modernisering servicekosten markeert een duidelijke koerswijziging: servicekosten worden straks een afgebakend en transparant begrip. Voor verhuurders betekent dit dat de huidige praktijk tegen het licht moet worden gehouden, en dat mogelijk modelovereenkomsten moeten worden aangepast. Wie dit serieus oppakt, voorkomt juridische problemen én bouwt aan een heldere en vertrouwenswaardige huurrelatie.
