De trans-Atlantische relatie staat onder druk. Handelsconflicten, verschuivende geopolitieke prioriteiten en toenemende onzekerheid over de toekomst van EU-VS-samenwerking dwingen Nederlandse bedrijven tot heroverweging van hun cloudstrategie. Data-soevereiniteit – de vraag wie daadwerkelijk controle heeft over uw bedrijfsgegevens – is niet langer een theoretisch vraagstuk, maar een strategische prioriteit voor de boardroom. In dit spanningsveld kan zeker de keuze gemaakt worden om over te stappen van uw Amerikaanse cloudprovider naar een Europese provider. Waarom is nu actie ondernemen verstandig? En waar dient u dan rekening mee te houden? Niels van den Bogaard en Joost van Dongen beantwoorden dergelijke vragen in deze blog.
Datum: 20 januari 2026
Gewijzigd 20 januari 2026
Geschreven door: Niels van den Bogaard en Joost van Dongen
Leestijd: +/- 3 minuten
Een cloudmigratie is een omvangrijk en complex proces met diverse overwegingen. Vanuit juridisch perspectief schuilt de complexiteit vooral in de samenloop van meerdere rechtsgebieden; zowel Europees als Amerikaans.
De AVG stelt strenge eisen aan de omgang met persoonsgegevens en de doorgifte van persoonsgegevens naar landen buiten de EER.[1] De Data Act schetst het kader voor controle over data, terwijl de NIS2-richtlijn organisaties in essentiële sectoren verplicht tot verhoogde cybersecuritymaatregelen – inclusief eisen aan leveranciersketens. De NIS2, zo is de verwachting, zal in Q2 2026 in de Cyberbeveiligingswet (CBW) binnen Nederland worden verankerd.
De CLOUD Act geeft Amerikaanse autoriteiten de bevoegdheid om data op te vragen bij US-providers, ongeacht waar die data fysiek is opgeslagen. Een Europees datacenter van een Amerikaanse provider biedt dus geen volledige bescherming. FISA Section 702 verruimt daarnaast de surveillancemogelijkheden, met potentiële impact op gegevens van EU-burgers. Deze wetten creëren een structurele spanning met Europese privacynormen.
Daarnaast spelen diverse contractuele valkuilen en aandachtspunten een grote rol en verdienen zij een grondige analyse:
Een cloudmigratie is meer dan een juridische exercitie. De technische uitvoering kent eigen risico's met juridische implicaties:
De huidige internationale ontwikkelingen maken één ding helder: juridische kaders kunnen plotseling wegvallen. Bedrijven die nu hun cloudstrategie tegen het licht houden en migratieplannen voorbereiden, staan sterker wanneer de volgende aardverschuiving komt (zie ook deze blog over cybersecurity). Voor bestuurders, CISOs, privacy officers en bedrijfsjuristen luidt de boodschap daarom: breng uw huidige situatie in kaart, beoordeel uw contractuele positie en schakel tijdig specialisten in (zie ook deze blog over bestuurdersaansprakelijkheid). Proactief handelen is niet alleen juridisch verstandig, het is strategisch noodzakelijk.
[1] Het EU-US Data Privacy Framework, de opvolger van het in 2020 ongeldig verklaarde Privacy Shield (zie arrest HvJEU: ECLI:EU:C:2020:559: Schrems II), biedt momenteel een wettelijke basis voor datatransfers naar de VS. Maar de fundamentele spanning blijft: Amerikaanse wetgeving verplicht US-providers tot medewerking aan overheidsverzoeken, terwijl Europese privacyregels juist bescherming eisen. Een 'Schrems III'-uitspraak is derhalve niet ondenkbaar.
Denkt u na over een cloudmigratie en wilt u de juridische risico's voor uw organisatie helder in kaart brengen? Neem dan gerust contact op met onze specialisten.